แม่สาวสามพราน ยิ้มหวานชวนพี่ให้หลงงงงวย ได้เจอะคนสวยเหมือนโดนมนต์สั่ง
สาวงามทั่วแดน เจอะมากี่ครั้ง พี่ยังไม่ฝังใจเท่ากับเธอ
แม่สาวสามพรานหน้างามทรามวัย อย่าได้ใจดำ พูดตอบสักคำให้พี่ไม่เก้อ
หลายคราวผ่านมา อุดหนุนเสมอ รอยยิ้มที่เจอให้ร้อนบรรเทา
* แม่สาวเมืองพระเจดีย์องค์ใหญ่ พระร่วงดลใจให้มาเจอเจ้า
ทุกคำพูดออกจากใจ เชื่อได้แม่ดอกเสลา พี่อยากได้เจ้าเป็นแฟนจังเลย
แม่สาวสามพราน ขายน้ำตาลสด พี่ขอยืนยัน ถ้าผิดคำมั่นไม่รักดังเอ่ย
สาบานด้วยใจ แม่ดอกรำเพย หากลวงทรามเชยพระร่วงลงทัณฑ์
(ซ้ำ *)

อยู่ห่างกันแสนไกล คิดถึงกันบ้าง ไกลสุดตาน้องนางอย่าจางรักกัน
จงเก็บใจไว้รอ รออย่าลืมสัมพันธ์ ถึงไกลกันสัญญา
จากกันเพียงแค่กาย แต่ใจยังอยู่ เพียงแค่เธอเฝ้าดู จะเห็นดวงตา
ลอยเด่นบนนภา มองจ้องตาขวัญใจ เสร็จจากงานเมื่อใดจะรีบไปหา
* ยังไม่ลืมวันที่จากมา สุดเหว่ว้า น้ำตายังเปื้อนเปียกหมอน หลับยังฝันทุกคืน
ตื่นห่วงหาหัวใจอาวรณ์ โอ้งามงอนเจ้าจะหลับฝันถึงกันหรือเปล่า
นานจะนานแสนนานเพียงไหนไม่หวั่น ขอให้เธอรักฉัน รักมั่นสองเราเติมแต่งความคะนึง
คิดถึงกันค่ำเช้า สุขภาพรักเราจะไม่อ่อนแอ
(ซ้ำ *)

บนทางเดินที่แสนยาวไกล และยังมีเรื่องราวมากมาย ให้ค้นหาค้นคว้ากันไป
พิสูจน์แรงใจของคนเดินดิน
* เท้าไม่ท้อหนทางใด ใด เมื่อไรที่คนเราต้องกิน มองเต็มตาและยืนเต็มตีน
จะโผผินหากินกันไป
ถึงแม้จะไกลสักแค่ไหน จงเดินก้าวไปด้วยใจฝัน ปัญหาเมื่อเจออย่าเผลอละเลยมัน
จงแก้กันอย่าท้อใจ
บนทางเดินที่เดินกันไป และยังคงสับสนวุ่นวาย ถึงทุกข์ร้อนก็ทนกันไป เพื่อสิ่งที่หมายของคนเดินทาง
(ซ้ำ* )
(เป็นจุดมุ่งหมายแห่งชีวิตเรา)

จากบ้านนามาหางานทำ ตากแดดหน้าดำย่ำไปในเมืองกรุง
สมัครเข้าโรงงานความรู้บ่ได้สูง บ้านนอกเข้ากรุง อยากปรับปรุงชีวิตจน จน
จนได้ทำงานกินค่าแรงตามกฎหมาย ต้องใช้แรงกายสู้งานแม้มันลำเค็ญ
ตอกบัตรเข้างานตั้งแต่เช้าจนค่ำเย็น ถึงเหนื่อยแสนเข็ญหนักแค่ไหนก็ทนเอา
เหน็ดเหนื่อยเพียงใดหยิบรูปน้องมาดูต่างหน้า เห็นภาพแก้วตาเหนื่อยแค่ไหนก็คงบรรเทา
โอทง โอที ปีนี้จำเป็นต้องเอา สิ้นปีจะกลับบ้านเราหอบเอาแหวนไปหมั้นกานดา
* น้องนางเป็นเหมือนยาใจ ให้พี่ได้สู้กับงาน อย่าเปลี่ยนใจนะนงคราญ
อีกไม่นานพี่จะกลับไป สัญญากันด้วยหัวใจ พี่ขายแรงเพื่อแต่งงาน รอหน่อยนะแม่ตาหวาน
แรงใจแรงงานคือกำลังใจ (แรงใจแรงงานคือกำลังใจ)
เกิดมาจน ต้องดิ้นรนมันถึงจะมี แต่อย่ารอรีวาสนาจะมาประทาน
กู่ก้องโลกาเถิดหนามาร่วมประสาน หมื่นแสนล้านผู้ใช้แรงงาน ต้องการแรงใจ
(ซ้ำ *)

จากบ้านนามาหางานทำ ตากแดดหน้าดำย่ำไปในเมืองกรุง
สมัครเข้าโรงงานความรู้บ่ได้สูง บ้านนอกเข้ากรุง อยากปรับปรุงชีวิตจน จน
จนได้ทำงานกินค่าแรงตามกฎหมาย ต้องใช้แรงกายสู้งานแม้มันลำเค็ญ
ตอกบัตรเข้างานตั้งแต่เช้าจนค่ำเย็น ถึงเหนื่อยแสนเข็ญหนักแค่ไหนก็ทนเอา
เหน็ดเหนื่อยเพียงใดหยิบรูปน้องมาดูต่างหน้า เห็นภาพแก้วตาเหนื่อยแค่ไหนก็คงบรรเทา
โอทง โอที ปีนี้จำเป็นต้องเอา สิ้นปีจะกลับบ้านเราหอบเอาแหวนไปหมั้นกานดา
* น้องนางเป็นเหมือนยาใจ ให้พี่ได้สู้กับงาน อย่าเปลี่ยนใจนะนงคราญ
อีกไม่นานพี่จะกลับไป สัญญากันด้วยหัวใจ พี่ขายแรงเพื่อแต่งงาน รอหน่อยนะแม่ตาหวาน
แรงใจแรงงานคือกำลังใจ (แรงใจแรงงานคือกำลังใจ)
เกิดมาจน ต้องดิ้นรนมันถึงจะมี แต่อย่ารอรีวาสนาจะมาประทาน
กู่ก้องโลกาเถิดหนามาร่วมประสาน หมื่นแสนล้านผู้ใช้แรงงาน ต้องการแรงใจ
(ซ้ำ *)

ทั้งใจทั้งกายมีให้ไว้เพียงเธอ หนึ่งเดียวเสมอคือเธอผู้สร้างแรงใจ
เหน็ดเหนื่อยไม่ท้อไม่เคยพอเติมรักให้ เพิ่มกำลังใจอยู่ใกล้ ใกล้ พร้อมจะก้าวเดิน
คนเดินถนนจน จน คนธรรมดา สวรรค์บนฟ้าส่งเธอมาเป็นคู่ชีวัน
ร่วมสุขร่วมทุกข์ใด ใด ไม่เคยห่างกัน ก่อร่างสร้างฝันวันนั้นให้เป็นของเรา
ทั้งใจทั้งกายเธอให้ไว้เพียงพอ สุขใจจริงหนอเคียงคลอเป็นเพื่อนร่วมทาง
ถักทอใยฝันด้วยกันมิเคยเหินห่าง ให้คนริมทางอย่างฉันมีหลักพักใจ
* สุดดินสุดฟ้าเวลาจะดับลับไป จะอยู่แห่งไหนเติมไฟรักไม่จืดจาง
ตราบจนชีวิตบั้นปลายยังเดินร่วมทาง จับมือเคียงข้างสร้างฝันสองเรานิรันดร์
(ซ้ำ*)
(จับมือเคียงข้างสร้างฝันให้ฉันและเธอ)